พระรัตนตรัย : ทำไมพระสงฆ์จึงเป็น “เนื้อนาบุญ”

พระรัตนตรัย : ทำไมพระสงฆ์จึงเป็น “เนื้อนาบุญ”:  คำถามนี้ คงเกิดขึ้นกับใครหลาย ๆ คน ซึ่งเริ่มจะห่างเหินจากวัด จากพระ จนเกิดความสงสัย หรืออาจจะถึงขั้นไม่เข้าใจว่า ทำไมพระสงฆ์จ...

600829 เรื่อง: ทำตนให้เป็นที่รัก โดย.พระณัฐวุฒิ อคฺควฑฺฒโน

600829 เรื่อง: ทำตนให้เป็นที่รัก โดย.พระณัฐวุฒิ อคฺควฑฺฒโน

วัดพระธรรมกายที่ฉันรู้จัก

เมื่อข้าพเจ้าอยู่ประมาณชั้น ม. 2  ข่าวตามโทรทัศน์ ออกเกี่ยวกับวัดพระธรรมกาย ในทางด้านลบ ถึงขนาดบางช่อง ออกข่าว ว่า สาธุชนที่บริจาคเงินไปแล้ว มาขอเงินคืนจากวัด ข้าพเจ้านั่งดูข่าวไป ในใจก็คิดว่า ที่วัดจะผิดหรือถูกยังไม่รู้แต่ทำไมต้องมาขอเงินคืนด้วย ในเมื่อให้ไปแล้ว 

ข้าพเจ้าก็ดูข่าวที่โหมว่าวัดตลอด แต่ที่บ้าน ป้าของข้าพเจ้าก็ยังพาไปวัดตลอด ข้าพเจ้าก็คิดว่า ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าวัดถูกหรือผิด แต่ที่ข้าพเจ้ารู้คือ ป้าของข้าพเจ้าเป็นคนดี และใจดีมากๆ เลย เวลาทำกับข้าวจะชอบให้ไปเรียกป้าอีกคนที่บ้านข้างๆ มากินด้วยกันเสมอ ป้าบอกว่าเมื่อก่อนป้าเคยป่วยผ่าตัดมา ป้าศรีข้างบ้านเนี่ยมาช่วยป้าตลอดเลยมาซักผ้าให้ ทำกับข้าวให้ ป้านึกถึงบุญคุณเค้าตลอดเลย 

ป้าชอบเล่าเกี่ยวกับคำสอนของครูอาจารย์ให้ฟังเสมอ อย่างเช่น ป้าบอกว่าท่านชี้ให้เห็นถึงโทษของการทำผิดศีล  หรือครูอาจารย์จะให้กำลังใจในการทำความดี สอนให้เป็นคนรู้จักใช้ข้าวของ รู้จักประมาณ รู้จักการทำความสะอาดทั้งของตัวเองและส่วนรวมเป็นต้น 

ข้าพเจ้าฟังป้าสอนแบบนี้มาตั้งแต่จำได้ว่ามาอยู่กับป้า ข้าพเจ้ารู้แต่ว่าป้าของข้าพเจ้าเป็นคนดีจัง และป้าก็เข้าวัดพระธรรมกายด้วย ป้าสรรเสริญคุณของครูอาจารย์ให้ฟังตลอดเลย 

มาวันนี้ ข้าพเจ้าโตขึ้นจากเมื่อก่อนได้มาศึกษาคำสอนของครูอาจารย์ด้วยตนเอง ได้มานั่งสมาธิ ก็ได้คิดว่า ครูอาจารย์เราไม่เคยสอนให้ว่า ร้ายใครเลย แม้แต่คนที่มาว่าเรา ท่านมีแต่สอนให้รัก และเห็นใจกันมีเมตตาต่อกัน สอนทุกคนให้ทำหน้าที่ของตนให้ดี อย่างเช่นเราเป็นพ่อแม่ ท่านก็จะบอกว่าการเป็นพ่อแม่ที่ดีนั้นต้องทำอย่างไร การเป็นลูกที่ดีต้องทำอย่างไร การเป็นเจ้านาย เป็นลูกน้องต้องทำอย่างไร ท่านเคี่ยวเข็ญให้ทุกคนที่มาวัดมาร่วมกันทำความดี จะด้วยแรงก็ดี หรือด้วยปัจจัยก็ดี ฯลฯ

ข้าพเจ้าคิดว่า คนที่นั่งสมาธิมานานอย่างเช่นครูอาจารย์เรา ท่านจะมีภูมิต้านทานต่อกิเลสมากเป็นพิเศษเลย ใครๆ ที่มาบอกว่า อย่างเช่นหลวงพ่อ ท่านยักยอกทรัพย์ ข้าพเจ้าเข้าใจคนที่มากล่าวหานะ เพราะคิดว่าถ้าเค้านั่งสมาธิ เค้าจะเค้าใจ ความคิดทางธรรมมากขึ้น  แล้วเค้าจะไม่เสียเวลามาติคนโน้นว่าคนนี้ กลัวคนนี้คนนั้นถูกหลอก เค้าจะต้องหันมาชวนกันทำความดี เพราะว่าถ้าทุกคนเชื่อในคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจริงๆ เราจะไม่มานั่งว่ากัน แต่จะมาชวนกันทำความดี ชวนกันรักษาศีล แค่อย่างน้อยศีล 5 ลองคิดเล่นๆ นะ ถ้าทุกคนในโลกนี้มีศีล 5 โลกเราจะสงบสุขเพียงไร

คนส่วนมาก ตื่นขึ้นมา 2 ตาก็มองออกไปนอกตัวแล้ว พบเจออะไรต่างๆ ที่ต้องทำให้โกรธบ้าง เสียใจบ้าง เศร้าบ้าง หรือเรียกว่ามีสิ่งเร้ามาทำให้ใจไม่นิ่งก็ได้ 

และจะมีใครบ้างที่จะมาตามบอกสอนเราให้หลับตานะ เอาใจมาวางไว้ในตัวเรา ให้รักกัน ให้แผ่เมตตา ให้ชวนกันทำความดี ให้รักษาใจให้นิ่งๆ 

นี้เป็นเพียงส่วนน้อยที่ข้าพเจ้าสามารถจะบรรยายถึงความประทับใจที่ข้าพเจ้ามีต่อครูอาจารย์ มีต่อวัดพระธรรมกายได้ เพราะครูอาจารย์ และวัดพระธรรมกายให้อะไรกับข้าพเจ้ามากกว่าที่ข้าพเจ้าจะคาดถึงได้ 

ข้าพเจ้าดูที่ตัวข้าพเจ้าว่าเปลี่ยนแปลงไปในทางใด ข้าพเจ้าดูว่าข้าพเจ้าตัดใจจากสิ่งต่างๆรอบตัว เพื่อสละให้บุคคลรอบข้างได้ไหม ข้าพเจ้าดูใจข้าพเจ้าว่ามีความเกลียด ความโกรธ ความอยากได้ของผู้อื่นเยอะ หรือน้อย แล้วครูอาจารย์ท่านสอนอย่างไร เมื่อข้าพเจ้าปฏิบัติแล้วเป็นอย่างไร 

ข้าพเจ้าจึงเข้าใจเลยว่า การว่าร้าย นินทากัน เป็นสังคมที่ไม่มีความสุข เพราะการที่เราจะว่าร้ายใคร นินทาใคร ใจของผู้พูดเองก็เริ่มขุ่นแล้ว เมื่อใจขุ่นก็เหมือนน้ำที่ขุ่น มันจะไม่ใส ไม่นิ่ง เวลาตริตรองอะไร ก็จะมีความผิดพลาดมากกว่าใจที่นิ่งๆ 

#ข้าพเจ้ารักหลวงพ่อ 
#ข้าพเจ้ารักวัดพระธรรมกาย